[
[
["در این نمودار، زمان روی محورهای اصلی نیست. حلقهٔ فشار–حجم، فشار بطن چپ را روی محور عمودی، بر حسب میلی‌متر جیوه، در برابر حجم بطن چپ روی محور افقی، بر حسب میلی‌لیتر، طی یک ضربان نشان می‌دهد.","چون فشار و حجم پیوسته تغییر می‌کنند، یک ضربان مسیری بسته می‌سازد. حرکت روی حلقه خلاف جهت عقربه‌های ساعت است."],
["پهنای حلقه برابر با مقدار خون خارج‌شده در هر ضربان، یعنی حجم ضربه‌ای است. لبهٔ راست، حجم پایان دیاستول (EDV) و پرترین حالت بطن است؛ لبهٔ چپ، حجم پایان سیستول (ESV) و کمترین حجم بطن است.","کسر جهشی از تقسیم SV بر EDV به دست می‌آید. بخش‌های دیگر نمودار توضیح می‌دهند چرا پهنای حلقه به این اندازه است."],
["مساحت درون حلقه برابر با کار ضربه‌ای است؛ یعنی کاری مکانیکی که بطن در هر ضربان روی خون انجام می‌دهد. حلقهٔ بلند و پهن، کار بیشتری از حلقهٔ کوچک انجام می‌دهد.","گزینهٔ رنگ‌آمیزی کار ضربه‌ای را روشن کنید تا این مساحت مشخص شود."]
],
[
["از گوشهٔ پایینِ راست شروع کنید: پایان دیاستول است و میترال تازه بسته شده. سپس خلاف جهت عقربه‌های ساعت حرکت کنید:","1 · انقباض هم‌حجم: هر دو دریچه بسته‌اند، فشار بالا می‌رود و حجم ثابت است. 2 · خروج خون: آئورت باز می‌شود و حجم کاهش می‌یابد. 3 · شل شدن هم‌حجم: آئورت بسته می‌شود و فشار افت می‌کند. 4 · پر شدن: میترال باز می‌شود و بطن در بخش پایینی حلقه دوباره پر می‌شود."],
["هر گوشه نشان‌دهندهٔ باز یا بسته شدن یک دریچه است: ① بسته شدن میترال در شروع انقباض، ② باز شدن آئورت در شروع خروج خون، ③ بسته شدن آئورت در پایان سیستول، و ④ باز شدن میترال در شروع پر شدن.","دو ضلع عمودی هم‌حجم هستند: دریچه‌ها بسته‌اند و حجم تغییر نمی‌کند. به این نکته توجه کنید؛ در بعضی بیماری‌ها یکی از این ضلع‌های عمودی از بین می‌رود."],
["بطن ابتدا با فشار کم پر می‌شود، سپس برای بیرون راندن خون فشار بالایی ایجاد می‌کند و بعد شل می‌شود. این توالی باعث می‌شود حلقه خلاف جهت عقربه‌های ساعت طی شود؛ با شل شدن و پر شدن دوبارهٔ بطن، مسیر بسته می‌شود."]
],
[
["رابطهٔ فشار–حجم پایان سیستول (ESPVR) مانند سقفی است که گوشهٔ بالای چپ حلقه روی آن قرار می‌گیرد. شیب آن، Ees، شاخصی از قدرت انقباض و نسبتاً مستقل از بار است.","ESPVR پرشیب‌تر یعنی انقباض قوی‌تر؛ بطن در برابر فشار یکسان، تا حجم کمتری تخلیه می‌شود. اسلایدر قدرت انقباض را تغییر دهید و حرکت گوشهٔ بالای چپ را روی خط سبز ببینید."],
["رابطهٔ فشار–حجم پایان دیاستول (EDPVR) کف خمیدهٔ نمودار است و رفتار غیرفعال بطن هنگام پر شدن را نشان می‌دهد. در بطن سفت، مانند HFpEF، بیماری محدودکننده یا ضخیم‌شدن دیواره، با افزایش اندک حجم، فشار پرشدن به‌سرعت بالا می‌رود."],
["خط الاستنس مؤثر سرخرگی از EDV روی محور افقی به گوشهٔ پایان سیستول می‌رسد. این خط مقاومت و سفتی شبکهٔ سرخرگی، یعنی باری را که بطن باید در برابر آن خون خارج کند، در یک عدد خلاصه می‌کند: Ea = ESP / SV.","محل برخورد ESPVR و Ea نقطهٔ کارکرد را تعیین می‌کند. نسبت Ea/Ees، شاخص جفت‌شدن بطن و سرخرگ است؛ محدودهٔ مطلوب در این چارچوب حدود 0.6–1.2 است."]
],
[
["پیش‌بار به میزان پرشدگی بطن پیش از انقباض مربوط است و در این مدل با EDV تغییر می‌کند. با افزایش آن، لبهٔ راست حلقه به راست می‌رود؛ کشش بیشتر طبق سازوکار فرانک–استارلینگ حجم ضربه‌ای را افزایش می‌دهد، در حالی که خودِ رابطهٔ ESPVR ثابت می‌ماند."],
["پس‌بار فشاری است که بطن باید بر آن غلبه کند. با افزایش آن، آئورت در فشار بالاتر و دیرتر باز می‌شود. حلقه بلندتر و باریک‌تر، حجم ضربه‌ای کمتر و حجم پایان سیستول بیشتر می‌شود."],
["افزایش قدرت انقباض، سقف ESPVR را به بالا می‌چرخاند. بطن قوی‌تر در بار یکسان بهتر تخلیه می‌شود؛ حجم پایان سیستول کم و حجم ضربه‌ای و کسر جهشی زیاد می‌شوند. این عامل به ویژگی خودِ ماهیچه مربوط است."],
["اسلایدرهای شبیه‌ساز اجازه می‌دهند هر عامل را مستقل تغییر دهید؛ کاری که در وضعیت واقعی بیمار به این سادگی ممکن نیست. به حالت طبیعی برگردید، هر بار فقط یک اسلایدر را تغییر دهید و پیش از دیدن نتیجه، شکل حلقه را پیش‌بینی کنید."]
],
[
["مساحت فشار–حجم (PVA) مجموع کار ضربه‌ای و انرژی پتانسیل ذخیره‌شده در ماهیچهٔ منقبض است. مطالعات سوگا نشان دادند PVA با مصرف اکسیژن میوکارد رابطهٔ خطی دارد؛ بنابراین نمودار به درک هزینهٔ اکسیژنی هر ضربان کمک می‌کند."],
["بازده، سهم انرژی‌ای است که به کار مفید تبدیل می‌شود: SW / PVA. در این چارچوب، بیشینهٔ آن نزدیک نسبت Ea/Ees برابر با 0.6–1.0 است. در قلب نارسا با ESPVR کم‌شیب و Ea بالا، جفت‌شدن مختل است؛ بخشی از اکسیژن صرف ایجاد فشاری می‌شود که به برون‌ده مؤثر تبدیل نمی‌شود."],
["کاهش PVA معمولاً به معنی کاهش نیاز اکسیژنی است: با کاهش پس‌بار، کاهش حجم یا تخلیهٔ مکانیکی بطن. این منطق به فهم اثر کاهش پس‌بار در نارسایی قلب و اثر ایمپلا در شوک قلبی کمک می‌کند: حلقه کوچک‌تر و هزینهٔ اکسیژنی کمتر می‌شود."]
],
[
["در نارسایی قلب با کسر جهشی کاهش‌یافته، قدرت انقباض کم و ESPVR تخت‌تر می‌شود. بطن خوب تخلیه نمی‌شود و برای جبران برون‌ده از راه فرانک–استارلینگ گشاد می‌شود. حلقه به راست می‌رود، کسر جهشی افت می‌کند و نسبت Ea/Ees بالا می‌رود."],
["در نارسایی با کسر جهشی حفظ‌شده، مشکل اصلی در این مدل خط سیستولی نیست؛ مشکل EDPVR است. بطن سفت با حجم کم هم فشار پرشدن بالایی دارد. کسر جهشی می‌تواند طبیعی بماند، اما فشار به عقب و به ریه‌ها منتقل شود."],
["در کنار هم مقایسه کنید: حلقهٔ HFrEF پهن، کوتاه و متمایل به راست است؛ حلقهٔ HFpEF باریک و در برابر منحنی دیاستولی پرشیب محدود شده است. هر دو می‌توانند فشار پرشدن را بالا ببرند، اما با سازوکار متفاوت."]
],
[
["تنگی، عبور خون در جهت جلو را محدود می‌کند. نارسایی دریچه، نشت برگشتی ایجاد می‌کند و ممکن است یک مرحلهٔ هم‌حجم را از بین ببرد. محل دریچه، آئورت یا میترال، تعیین می‌کند کدام گوشهٔ حلقه تغییر کند."],
["برای عبور خون از دریچهٔ تنگ، بطن باید فشار زیادی ایجاد کند؛ بنابراین فشار اوج بطن چپ بسیار بالاتر از فشار آئورت می‌رود. این اختلاف همان گرادیان فشار است. خط فشار اوج بطن را روشن کنید و جدایی فشار بطن و آئورت را ببینید."],
["در نارسایی آئورت (AR)، خون در دیاستول وارد بطن می‌شود؛ شل شدن هم‌حجم واقعی از بین می‌رود، حلقه پهن و فشار دیاستولی پایین می‌شود. در نارسایی میترال (MR)، خون در سیستول به دهلیز می‌رود؛ انقباض هم‌حجم واقعی و ضلع عمودی چپ حلقه از بین می‌روند."],
["مدت بیماری بر EDPVR اثر دارد. در اضافه‌بار حجمی مزمن، بطن با اتساع و بازسازی برون‌مرکز سازگارتر می‌شود و حجم بیشتری را تحمل می‌کند. در ضایعهٔ حاد، این سازگاری هنوز ایجاد نشده و فشار پرشدن می‌تواند شدیداً بالا برود. نارسایی میترال حاد و مزمن را مقایسه کنید."],
[]
],
[
["پمپ بالونی داخل آئورت با کاهش پس‌بار و بهبود خون‌رسانی کرونری، حلقه را تا حدی کوچک می‌کند. ایمپلا فعالانه خون را از بطن تخلیه می‌کند؛ حلقه کوچک‌تر و مثلثی‌تر می‌شود و PVA، به‌عنوان شاخص هزینهٔ اکسیژنی، کاهش می‌یابد. هر دستگاه را روی وضعیت شوک قلبی امتحان کنید."],
["VA-ECMO به گردش خون کمک می‌کند، اما می‌تواند بار بطن را بیشتر کند: جریان برگشتی در آئورت پس‌بار را بالا می‌برد و حلقه را به بالا و راست می‌راند؛ PVA افزایش می‌یابد. افزودن ایمپلا برای تخلیهٔ بطن چپ، در ترکیب ECPELLA، می‌تواند این اثر را کاهش دهد."],
["اثر مداخله‌ها را به‌صورت جفت‌های پیش و پس از مداخله بخوانید. TAVR اختلاف فشار آئورت را برطرف می‌کند؛ حلقه پهن‌تر و فشار بطن به فشار آئورت نزدیک می‌شود. جراحی میترال انقباض هم‌حجم را بازمی‌گرداند و کسر جهشی واقعی را آشکار می‌کند. CRT انقباض بطن ناهماهنگ را دوباره هماهنگ می‌کند و حلقه بلندتر و باریک‌تر می‌شود."]
]
]